Debil czy idiota?

          Bardzo burzliwy przebieg miał wywiad, którego Robertowi Mazurkowi do weekendowego wydania „Rzeczpospolitej” udzielił Janusz Korwin-Mikke. Padły mocne słowa i skończyło się wyproszeniem dziennikarza za drzwi.

             Co tak zdenerwowało Janusza Korwin-Mikke? W zasadzie wszystko. Robert Mazurek poszedł „po bandzie”, miał chyba na celu zrobienie bulwersującego materiału i ośmieszanie polityka. Posługiwał się wyrwanymi z kontekstu cytatami wypowiedzi prezesa Nowej Prawicy i były to odgrzewane kotlety. A to o niepełnosprawnych, a to o Hitlerze, a to o Kwaśniewskim... Janusz Korwin-Mikke został postawiony pod ścianą, na zasadzie – co poeta chciał przez to powiedzieć. Wypowiedzi prezesa są bez wątpienia kontrowersyjne, ale skrótowe, jakby punktowały najważniejsze rzeczy. Można się z nimi zgadzać lub nie, ale mało kto ma odwagę mówić o sprawach bardzo niepopularnych, tak po prostu – kawa na ławę!Wyrwane z kontekstu tracą sens. 

 

             Po nagłośnieniu sprawy na Facebooku przez samego Janusza Korwin-Mikke, głos zabrał również Robert Mazurek. No to dołożył do pieca! Sorry, panie Mazurek, ale idiota czy debil? Gwoli wyjaśnienia, jak pan nie kuma. Debilizm to stan upośledzenia umysłowego w stopniu lekkim, idiotyzm w stopniu znacznym. Samokrytyka?

           Z drugiej strony, jaki miał pan powód do takiej „dobrej” zabawy? Czyżby oscylowało coś koło ludowego powiedzenia – Śmieje się jak głupi do sera?

Taniec zamiast dopalaczy i alkoholu!

             Dość niezwykły sposób na ranną kondycję przed pracą, poprawienie nastroju i „obudzenie”, propaguje stowarzyszenie Morning Glory (Chwała Porankom). W klubie „Podziemna Wioska” w Shoreditch (Londyn) dla rannych ptaszków zorganizowano tańce przy muzyce serwowanej przez DJ-ów oraz ożywczy masaż. 

                Pomysł rzucili producentka imprez Samantha Moyo i terapeuta Nico Thoemmes. Ma na celu eliminację dopalaczy, alkoholu i narkotyków, którymi londyńczycy często się „wspomagają”, by poprawić sobie nastrój.

               Zajęcia taneczne rozpoczęły się o 6.30 i cieszyły dużym powodzeniem. Akcja ma być powtórzona w październiku, a organizatorzy planują jej rozszerzanie na całą Wielką Brytanię.

Kryzys tożsamości, czyli bocianowi odbiło

             Bocian, któremu poluzowały się śrubki w mózgu, zaatakował w niemieckiej wiosce Bergholzers (land Meklemburgia-Pomorze Przednie) zaparkowane tam samochody. Dziobał przede wszystkim lusterka i szyby, ale nie oszczędził również blacharki. Jego „łupem” padły co najmniej cztery pojazdy. Zdarza się, że atakuje także szyby w okolicznych domach. Straty wynoszą tysiąc euro. 

               Ornitolodzy twierdzą, że to „kryzys tożsamości”. Widząc swoje odbicie, sądzi, że to jakiś rywal i broni swojego potomstwa. W gnieździe bowiem ma trójkę „małych”, które jeszcze nie potrafią latać.

Mieszkańcy wsi boją się ataków bociana i ograniczają wychodzenie z domów.. Bronią się jak mogą, w granicach prawa. Na oszklonych drzwiach wieszają na noc koce, chronią również szyby.

              Cała nadzieja w tym, że wkrótce rozpocznie się sezon migracji bocianów i kłopotliwa „rodzinka” odleci na południe.

Zemsta – spalili żywcem szefa z żoną i … zjedli?

             Pod koniec grudnia, na plantacji herbaty Konapathar w prowincji Assam w północno-wschodnich Indiach, pracownicy w akcie zemsty spalili żywcem właściciela - 75-letniego Mridula Kumara Bhattacharya i jego żonę Ritę. Tłum rozjuszonych pracowników plantacji najpierw sfajczył kilka samochodów służących do pracy, a następnie otoczył domek, w którym mieszkało właścicieli. Po chwili budynek także podpalono, przedtem barykadując drzwi.

           Stosunki między szefem a pracownikami od dawna były napięte, gdyż ten do łagodnych i wyrozumiałych nie należał. Spóźniał się z wypłatami, a protesty dusił w zarodku reagując gwałtownie i ekstremalnie. Dwa lata temu w Rani (tam też miał fabrykę herbaty) podpalono budynki firmy. Oskarżano bowiem Mridula Kumara Bhattacharya o zastrzelenie ucznia miejscowej szkoły i zranienie czterech innych osób. Plantator wypalił w tłum, podczas próby rozproszenia protestujących w pobliżu jego domku. Ponoć napastował kobiety...

          Według policji w morderstwo na plantacji Konapathar może być zamieszanych około 14 z 800 pracowników. Iskrą zapalną było zwolnienie dwóch osób oskarżonych o kradzież (zostali aresztowani) i groźby zwolnienia dalszych 300. Są podejrzenia, że mogło dojść nawet do aktu kanibalizmu na ciele Kumara.

Wiosna i terror matek z wózkami

Kilka ciepłych dni i już byłoby fajnie, gdyby nie te nerwy… Nosi mnie, bo w zasadzie na każdym kroku, bezmyślność ziomali doprowadza mnie do szału!

Chodniki jakie są takie są, najczęściej wąskie. Słoneczko przygrzewa, więc na spacerki wychynęły marki z wózkami. Przy okazji zakupu można przecież zrobić. Dobrze jeśli pociecha śpi, gorzej jak sobie przypomni, że coś by się tam popiło, czy przegryzło. Włącza syrenę i ciekawie zaczyna się dziać. Mamuśka zatrzymuje się na samym środeczku chodnika i zaczyna uspakajanie – tiu, tiu, tiu… Ominąć ją można włażąc na jezdnię albo zdzierając tynk. Dobrze jak się nie zjawi koleżanka z drugim wózkiem, by rady dawać, czy też pogawędkę o kupkach uciąć. Wtedy chodnik zablokowany na amen! 

Osobną kategorię zmór chodnikowych stanowią obładowane siatkami kobietony, w wieku nieco przejrzałym. Tak na oko 120 kg, dwie siaty i telepie się z nogi na nogę, oczywiście środkiem chodnika, bo jakże by inaczej! I one również uwielbiają zebrania i pogaduszki w najwęższym miejscu chodnika!

Inna rasa uwielbia paczki, paczuszki i eleganckie, firmowe torby. Dyrdają do samochodu zaparkowanego „za rogiem” i chodnik ich! 

Gang matek z wózkami wspierany jest przez rowerzystów. Jeżdżą, gdzie się da, a da się wszędzie! Czasem strach iść chodnikiem, bo popierdala taki kaskader i nie wiadomo – wykręci czy nie wykręci?

Tak trochę poza centrum, na działki zdążają „dwukołowcy” obojga płci – oczywiście chodnikami! Dlaczego nie jednią? Bo niebezpiecznie!

Idę sobie do marketu, a tu z tyłu wrzask – uwaga, uwaga! Kurczę się pod jakimś żywopłotem, bo toto musi przejechać! 

               W markecie ciach koszyk i po półkach wybieram co mi potrzebne. Raz, dwa i do kasy! Najczęściej z pięciu czynna jedna, ale co tam! Kolejka jednak dziwnie niemrawo się posuwa. Aha… Zator…

              Jestem już blisko i słyszę powtarzający się dżingiel. Ma pani/pan drobne? Dobrze pani/pan kumate są, szybko coś tam wysupłają. Ale przecież, kurwa mać, drobne powinna mieć kasjerka, nie klient! A jak nie ma, niech umyślny zapierdala rozmienić!

No już… Przede mną kobieta z wyładowanym po sufit wózkiem, nie wiem po ci jej tyle…Od ziemi ogrodniczej, przez jakieś słoiki i słoiczki, torebki i torebeczki, po czteropaki piwa. Aha, zapomniałam zważyć paprykę! I spokojniutko bieży do wagi… A kolejka stoi i czeka…

Inna wersja…Pada suma i pani z niewinną minką mówi: - Jeszcze zapomniałam masła, parówek … (wstawić co kto chce!). I znika na kilka minut. Wraca z czymś tam i jeszcze czymś… - Wzięłam przy okazji… A kolejka milczy. Gdyby oczy mogły zabijać, już by trupem padła! Nie pamiętasz? Notuj na kartce listę zakupów! Wszystkim ułatwisz życie!

              Grunt to się nie denerwować i dobrze odżywiać! Zamknąć oczy i policzyć do dziesięciu… Podobno działa!